| SE As MULLERES MANDASEN...NA TELEVISIÓN GALEGA
SE As MULLERES MANDASEN...NA TELEVISIÓN GALEGA
SE AS MULLERES MANDASEN...NA TELEVISION GALEGA |
Por Rosa Gómez Limia
Xornalista e Presidenta da Asociación (mixta) Teenses Pola Igualdade
Entre as moitas consecuencias que se derivan do resultado das últimas eleccións autonómicas en Galicia, atópase o cambio dos máximos (e mínimos) responsables da Compañía de Radio Televisión Galega, os da TVG e os da Radio Autonómica de Galicia.
Confeso que entre os rumores que circulan polos mentideros políticos soan, cóanse e deslizan de forma máis ou menos interesada, un bo puñado de nomes, por suposto todos masculinos: Anxos, Alfonsos, Manolos?pero, como adoita suceder nin por casualidade un nome de muller.
Unha que xa ten certo costume como observadora impenitente das políticas de nomeamentos dos gobernos que en Galicia foron, coñece dabondo que a filtración de nomes de posibles candidatos forma parte dunha xa arcaica estratexia ancorada na tesitura de que se acorden dun polo si ou polo non non entro no organigrama de posibles ?aptos para o posto?.
Pola CRTVG pasaron decenas de ?interinos?: directores xerais, directores da tele e a radio, sempre homes e soamente homes, que se recordan con nome e apelidos: Luís Losada, Gerardo González Martín, Guillermo Montes, Ramón Villot, Paco Campos, Anxo Quintanilla, Arturo Maneiro, Xerardo Rodríguez, Xosé Luís Branco, Benigno Sánchez, Suso Igrexas...
Para cando unha candidata feminina? As mulleres compartiron ao longo do tempo traballo e capacidade con estes prebostes televisivos en réxime de interinidade política, sempre formando parte dun capacitado e nutrido grupo insiro na colectividade de secretarias, redactoras e traballadoras. Sempre leais e discretas, dedicaron horas de esforzo e dedicación á CRTVG envolvidas no máis calado dos anonimatos. Son traballadoras eficaces pero sen apelido, tan só nomes, Conchi, Puri, Isabel?
Esta invisibilización da capacidade feminina ofende as sensibilidades proclives á xustiza inherente aos dereitos humanos e pon de relevo unha vez máis, o vello esquema patriarcal do home subido eternamente na poltrona dos altos cargos coma se fose un dereito adquirido desde o mesmo momento en que a natureza caprichosa inclinouse por nacelos homes.
As xornalistas galegas seguimos soportando sobre a nosa dignidade e capacitación o dramático teito de cristal que nos impón a nosa condición como mulleres. Tras décadas de democracia e de gobernos autonómicos, en ningún momento muller algunha ocupou o cargo de Directora da RTVG; non importa que nos achemos en condicións de demostrar que posuímos capacidade, formación, tesón e ganas, para merecer ser distinguidas con tan alta honra. Lexislatura tras lexislatura, con cada cambio de Goberno autonómico esperamos con forza que as cousas cambien. Amencerá por fin o día en que chegue o final do noso exilio na política de nomeamentos?
Tan só TVE con Alicerce Mirou e Carmen Caffarell, e os cataláns, nomeando a Mónica Tèrribas Directora de TV-3, emendaron o erro.
Canto máis teremos que esperar as xornalistas, e hainas brillantes, deste país? Para cando unha directora xeral en CRTVG e/ou unha directora na radio e/ou na televisión galega?
A gran pedagoga catalá, Marta Mata, da Escola Rosa Sensat, aseguraba que as mulleres son moi boas para a política ?porque están afeitas administrar, son sensibles, e impenitentes traballadoras, tan só fáltalles aprender a golpear forte na mesa para conseguir o facerse oir?.
O nomeamento dunha muller á fronte da CRTVG non sería soamente un feito simbólico: estou segura de que unha xornalista achegaría un punto de vista novo, máis agudo e sensible cos moitos problemas que nos afectan á metade da poboación (desde a publicidade sexista ao ?uso? da muller como reclamo de audiencia, pasando pola invisibilidad do estudo científico das enfermidades femininas en asuntos tan actuais e urxentes como o cancro de mama, a prevención de embarazos, o aborto, e tantos outros).
Pero, ademais, se os novos xestores queren de verdade facer ben as cousas, sen a prepotencia do dedazo amigo, se han de procurar un desexable consenso parlamentario, a candidatura dunha muller terá necesariamente un consenso máis fácil a tenor dos respectivos programas presentados por todos os grupos políticos no Parlamento.
?Chegou ou momento dá igualdade real -reza o programa autonómico do PP- chegou ou momento de que a muller ocupe ou papel que lle corresponde. Chegou ou momento dá introdución de medidas de equilíbrio entre sexos nos órganos de decisión de institucións e organizacións?.
A por iso, pois, Sr. Núñez Feijóo, non o dubide, empezo con bo pié a lexislatura atrevéndose a romper ese odioso teito de cristal que nos aprisiona e asfixia metaforicamente, e nome á fronte da radio e a televisión públicas de Galicia, unha directora xeral; candidatas eficaces e de notable traxectoria profesional, non han de faltarlle, asegúrollo.
|
Rosa Gómez Limia |
14/4/09 |
|
