| TRÍPTICO PARA MARIA MARIÑO CAROU
Xoán Xosé Fernández Abella |
Vergoñoso esquecemento
-salvo a elite cultural-
foi a lousa sepulcral
despois do teu pasamento.
No meu corazón lamento
María, esa ingratitude
cara atúa excelsitude
de poeta singular,
que queremos reparar
coa meirande plenitude.
Teenses Pola Igualdade
o Día pediu, e alega
Ante a Academia Galega
túa singularidade:
ser de ti mesma feitura
nunha vila humilde e dura
na que é milagre crear
poemas cos que entregar
do corazón a fondura.
Eu de influencias non falo
-dicirme quen non as ten-
senón do propio e do ben
que o corazón veleiralo
spubo.Temos que escoitalo.
E "Palabra" e "Verba" ter
para ler, e ler, e ler
a túa profunda mensaxe.
E esta é a mellor homenaxe
que che podemos render
(Co meu agradecemento a Victor Sanjurjo, que me deu a coñecer a obra de María Mariño e á Asociación Teenses Pola Igualdade, á que me honrro en pertencerm por perdirmos para ela o Día das Letras Galegas 2007
-Poema publicado en Galica Hoxe o 6/5/07 |
Xoán Xosé Fernández Abella |
6/5/07 |
|
